Zo(o)

Bij elk dier staan we stil en observeren we hoe het leeft, eet, slaapt, knuffelt of verstoppertje speelt. Als een koning zwaai je naar alle dieren. Niemand zwaait terug. De eenden vind je het leukst. En de twee grijze, pluizige struisvogelachtige vogels die loslopen over de wandelpaden en om zich heen kijken alsof ze zelf op uitstap zijn in de zoo.

Ik vind ze eng en jij vindt dat grappig.

Liefs, E.

Advertenties

Ronde na ronde

Hij en ik verdwalen door de backstage van de wielerwereld. De zon brandt op mijn schouders en in mijn neus zit de gemengde geur van zonnecrème en sportbalsem. Langs de weg staat de ene auto, fiets, wielrenner naast de andere. Daar doemt dan eindelijk de witte streep op die we zochten en we plaatsen ons strategisch tussen het springkasteel en het ijskraam.

Dan zie ik je. Lees verder

Het einde van de winterslaap

De mensheid komt met zonder jas naar buiten en de tijd dat ik op mijn wandelingen helemaal niemand tegenkwam, ligt in de winter.

Voortaan zal mijn haar dus in de plooi moeten liggen.

Liefs, E.

Bloeden zal het

Je weet dat het pijn zal doen. Toch doe je het, heel voorzichtig en zachtjes. Alsof dat iets zou uitmaken. Bloeden zal het. Druppel per druppel en dan steeds meer. Waarom doe je het elke keer opnieuw?

Je zou het ook gewoon kunnen laten zoals het is, dat stukje huid naast je vingernagel.

Liefs, E.

Wanneer de stilte terugkeert

De ondergaande zon verlicht de maan. Het hemelsblauw en de suikerspinroze wolken ontroeren me nog dieper dan de sprookjesachtige bloesem aan de bomen. De huizen slapen, de auto’s gaan nergens meer heen. De vogels staken de bouwwerken en fluiten een slaapliedje voor de wereld. Ik word naar dromenland geblazen door de wind die een huivering achterlaat op mijn blote huid.

Kon ik deze zonsondergang maar in een doosje stoppen om hem later met jou te herbeleven.

Liefs, E.

Alsof het zo zijn moest

In de verte het stilstaand beeld van een fiets en een jongen. Zijn blik op het water en zijn rug naar mij gericht. De afstand tussen ons is te groot om meer te zien dan contouren. En toch herken ik je, na al die jaren. Wanneer ik het water bereik, ben je er al vandoor gefietst.

Wist ik veel dat onze wegen elkaar een half jaar later opnieuw zouden kruisen en ik je meteen zou willen houden, vasthouden, van je houden.

Liefs, E.

Op zoek naar de oorzaak

Sommige harten breken, andere stoppen met kloppen. Plots en zonder waarschuwing. In het bed waarin de mooiste dromen werden gedroomd of aan de rand van de weg, in het gras en de bloeiende natuur. Alleen of voor de ogen van duizenden mensen.

Het leven?

Liefs, E.

Bijna

Die avond ben ik een duikende dolfijn, een neerwaartse hond, een ongevaarlijke cobra en een kameel. Waarom ik dat ben, weet ik niet. Bijna alles kan ik zijn, daar dicht bij mezelf. Het liefst was ik één van de tweeëndertig vlinders die ik tot dusver in deze lente telde.

Ik viel bijna in slaap op de yogamat. Bijna is niet helemaal.

Liefs, E.